Encyclopedie van hemellichamen Celestial Bodies
Hemellichamen
Van de Zon tot de kometen: elk hemellichaam heeft een eigen profiel.
De Zon, de acht planeten en Pluto, representatieve manen en bekende planetoïden en kometen: elk profiel bevat kernparameters, verdiepende informatie en betrouwbare bronnen.
01 / Sun, planets and Pluto
De Zon, planeten en Pluto
Eén ster, acht planeten en Pluto, sinds 2006 geclassificeerd als dwergplaneet, op volgorde van afstand tot de Zon.
Zon SUN
G-type hoofdreeksster
De Zon is een G-type hoofdreeksster die ongeveer 99,86% van de massa van het zonnestelsel bevat. Kernfusie in haar kern levert licht en warmte, terwijl haar zwaartekracht de planeten in hun banen houdt.
Mercurius MERCURY
Aardse planeet
De dichtstbijzijnde en kleinste planeet. Haar rotsachtige oppervlak is bezaaid met inslagkraters en haar ijle exosfeer houdt nauwelijks warmte vast, wat leidt tot extreme temperatuurverschillen tussen dag en nacht.
Venus
Aardse planeet
Vergelijkbaar in grootte met de Aarde, maar gehuld in een dichte koolstofdioxide-atmosfeer. Een hevig broeikaseffect maakt haar de planeet met het heetste oppervlak.
Aarde EARTH
Aardse planeet
Ons blauwe thuis en de enige wereld waarvan bekend is dat er leven voorkomt. Vloeibare oceanen, een beschermende atmosfeer en een magnetisch veld vormen samen een levensvriendelijke omgeving.
Mars
Aardse planeet
IJzeroxiden geven het oppervlak zijn rode kleur. Reusachtige vulkanen, kloven en poolkappen kenmerken deze wereld, terwijl oude beddingen getuigen van een natter verleden.
Jupiter
Gasreus
De grootste planeet, voornamelijk bestaande uit waterstof en helium. Kolossale stormen woeden tussen wolkenbanden en een krachtig magnetisch veld omringt een rijk maanstelsel.
Saturnus SATURN
Gasreus
Haar heldere ringen bestaan uit talloze ijs- en gesteentedeeltjes. Saturnus is een gasreus met lage dichtheid en een grote maanfamilie, waaronder Titan.
Uranus
Ijsreus
Methaan absorbeert rood licht, wat haar atmosfeer een blauwgroene aanblik geeft. Door haar extreme ashelling rolt zij nagenoeg op haar zij rond de Zon.
Neptunus NEPTUNE
Ijsreus
De verste van de acht planeten. Krachtige stormen vullen haar koude atmosfeer. Bekende diepblauwe beelden zijn versterkt; haar natuurlijke kleur is bleker.
Pluto
Dwergplaneet
Een ijswereld in de Kuipergordel met een sterk hellende, elliptische baan. In 2006 geclassificeerd als dwergplaneet, met Charon als haar grootste maan.
02 / Moons
Manen
Natuurlijke satellieten die rond planeten draaien. De manen hier zijn representatieve voorbeelden gegroepeerd per planeet, geen volledige lijst: er worden nog steeds nieuwe kleine manen ontdekt.
Manen van Mars
Phobos
Draait dicht bij Mars in minder dan 8 uur een baan rond de planeet. Hij spiraalt langzaam naar binnen en kan in de verre toekomst uiteenvallen in een ring of op Mars inslaan.
Deimos
Beweegt buiten de baan van Phobos en doet circa 30 uur over een omloop. Los oppervlaktemateriaal geeft hem een gladder aanzien dan Phobos.
Manen van Jupiter
Io
Het meest vulkanisch actieve hemellichaam in het zonnestelsel. Zwaartekrachtinvloeden van Jupiter en andere manen wekken getijdenwarmte op die zijn binnenste heet houdt.
Europa
Een wereldwijde vloeibare oceaan bevindt zich waarschijnlijk onder haar ijskap. Het is een belangrijk onderzoeksdoel voor bewoonbare milieus, hoewel er geen leven is gevonden.
Ganymedes Ganymede
Groter in diameter dan Mercurius maar met minder massa. Hij wekt zijn eigen magnetische veld op, een unieke eigenschap onder manen.
Callisto
De verste van de vier Galileïsche manen vanaf Jupiter. Dichte kraters bewaren een lange geschiedenis, en in het binnenste kan een oceaan bestaan.
Manen van Saturnus
Titan
De op één na grootste maan in het zonnestelsel heeft een dichte, stikstofrijke atmosfeer. Vloeibaar methaan en ethaan vormen rivieren, meren en zeeën op het oppervlak.
Enceladus
Onder de ijskap ligt een wereldwijde oceaan. Waterdamp en ijskorrels spuiten uit zuidpoolkloven, wat aanwijzingen geeft over zijn binnenste en de E-ring van Saturnus voedt.
Mimas
Een kleine maan met een enorme krater die een opvallend deel van zijn oppervlak beslaat. Een oude inslag gaf hem een karakteristiek uiterlijk.
Iapetus
Zijn halfronden verschillen enorm in helderheid en nabij de evenaar loopt een merkwaardige bergkam. Hij laat zien hoe ijs, stof en zonlicht een oppervlak kunnen transformeren.
Manen van Uranus
Miranda
De kleinste en binnenste van de vijf grote manen. Kliffen, groeven en terrein van verschillende leeftijden weerspiegelen een complexe geologische geschiedenis.
Ariel
Kruisende kloven en groeven bedekken haar oppervlak. Relatief weinig grote kraters suggereren dat delen van het terrein geologisch opnieuw zijn gevormd.
Umbriel
De donkerste van de vijf grote manen, met een zwaar bekraterd oppervlak en een kenmerkende heldere ringstructuur nabij haar evenaar.
Titania
Een wereld van ijs en gesteente. Enorme breuken en kloven suggereren dat interne evolutie haar buitenste korst ooit heeft uitgerekt.
Oberon
De op één na grootste maan van Uranus heeft een oud, dicht bekraterd oppervlak. Donker materiaal bedekt de bodem van sommige kraters.
Manen van Neptunus
Triton
Zij draait tegen de rotatierichting van Neptunus in en is mogelijk een ingevangen Kuipergordelobject. Voyager 2 ontdekte pluimen op haar ijzige oppervlak.
Nereïde Nereid
Haar sterk excentrische baan zorgt voor grote veranderingen in afstand tot Neptunus, heel anders dan regelmatige manen met bijna cirkelvormige banen.
03 / Asteroids
Planetoïden
Kleine rotsachtige lichamen die om de Zon draaien: diverse grote planetoïden uit de hoofdgordel en aardscheerders die door ruimtesondes van dichtbij zijn bezocht. Ceres is de enige dwergplaneet in de hoofdgordel.
Ceres
Dwergplaneet
Het grootste lichaam in de planetoïdengordel en de enige dwergplaneet in het binnenste zonnestelsel; Ceres is een wereld gevormd door gesteente en ijs.
Pallas
Planetoïde van de hoofdgordel
Een grote hoofdgordelplanetoïde die zich onderscheidt door haar sterk hellende baan en dicht bekraterde oppervlak.
Juno
Planetoïde van de hoofdgordel
Genummerd als 3 is Juno een rotsachtige hoofdgordelplanetoïde die een opvallend excentrische ellips rond de Zon volgt.
Vesta
Planetoïde van de hoofdgordel
Een groot hemellichaam in de hoofdgordel dat sporen van vroege differentiatie en vulkanisme bewaart; Vesta was een onderzoeksdoel van Dawn in een omloopbaan.
Psyche
Planetoïde van de hoofdgordel
Een metaalrijke planetoïde in de hoofdgordel die mogelijk aanwijzingen bewaart over de interne evolutie van vroege hemellichamen.
Eros
Aardscheerder
Een langgerekte aardscheerder; Eros was de eerste planetoïde waar een ruimtesonde omheen cirkelde en op landde.
Itokawa
Aardscheerder
Een kleine aardscheerder bestaande uit losse puinstukken (rubble pile) waarvan stof door Hayabusa naar de Aarde is teruggebracht.
Bennu
Aardscheerder
Een koolstofrijke, tol-vormige aardscheerder waarvan monsters zijn genomen door OSIRIS-REx.
Ryugu
Aardscheerder
Een koolstofrijke aardscheerder bezocht door Hayabusa2, gekenmerkt door een equatoriale richel en een puinhoopstructuur.
04 / Comets
Kometen
Kleine lichamen van ijs en stof. Nabij de Zon warmt de kern op en komen gas en stof vrij, die een coma en staarten vormen.
Komeet van Halley 1P / HALLEY
Een beroemde periodieke komeet die ongeveer elke 76 jaar terugkeert. Hij beweegt retrograde in zijn baan, van binnen de baan van Venus tot voorbij Neptunus.
Komeet van Encke 2P / ENCKE
Een kortperiodieke komeet die in ongeveer 3,3 jaar om de Zon draait, met een kern van circa 4,8 km doorsnee. Hij keert veel vaker terug dan de komeet van Halley.
Komeet 67P 67P / CHURYUMOV–GERASIMENKO
Tsjoerjoemov-Gerasimenko was de bestemming van de ruimtesonde Rosetta. De zwaartekracht van Jupiter heeft de baan van deze Jupiter-familiekomeet aanzienlijk veranderd.
Komeet Hale-Bopp C/1995 O1 / HALE–BOPP
De grote komeet van 1997 had een enorme kern en bleef lange tijd zichtbaar met het blote oog. Zijn steil hellende baan reikt tot ver in het buitenste zonnestelsel.