Aardse planeet VENUS
Venus
Even groot als de Aarde, met een heel ander klimaat
Vergelijkbaar in grootte met de Aarde, maar gehuld in een dichte koolstofdioxide-atmosfeer. Een hevig broeikaseffect maakt haar de planeet met het heetste oppervlak.

- Gemiddelde straal
- 6.051,8 km
- Gemiddelde afstand tot de Zon
- 0.723 AU
- Omlooptijd
- 224,701 d
01 / Overzicht
Maak kennis met Venus
Venus is een rotsachtige planeet van vergelijkbare omvang als de Aarde, maar haar dichte koolstofdioxide-atmosfeer bedekt een verzengend heet oppervlak. Heldere wolken maken haar opvallend rond zonsopgang of zonsondergang, terwijl ze het onderliggende terrein aan het zicht onttrekken. Het vergelijken van de twee planeten toont aan hoe diepgaand een atmosfeer een wereld kan vormen.
De broeikaswereld onder de wolken
De zwavelzuurwolken van Venus zijn allerminst een teken van een gastvrij klimaat. Haar dichte atmosfeer houdt warmte vast en de oppervlaktedruk ligt vele malen hoger dan op zeeniveau op Aarde. Missies zoals Magellan gebruikten radar om de voor zichtbaar licht verborgen grond in kaart te brengen. Wolkenfoto's en radarkaarten tonen dan ook verschillende lagen van dezelfde planeet.
Achterwaartse rotatie en de ochtend- en avondster
Venus draait in tegengestelde richting aan de meeste planeten, en zo langzaam dat haar siderische rotatie langer duurt dan haar omloop. Doordat zij binnen de baan van de Aarde draait, blijft zij in onze lucht altijd dicht bij de Zon en is zij vaak te zien vóór zonsopkomst of na zonsondergang. Deze wisselende geometrie verklaart ook haar schijngestalten door de telescoop.
02 / Belangrijke gegevens
Kernparameters
- Gemiddelde straal
- 6.051,8 km
- Gemiddelde afstand tot de Zon
- 0.723 AU
- Omlooptijd
- 224,701 d
- Siderische rotatieperiode
- 243,03 d
- Ashelling (circa)
- 177.36°
- Natuurlijke satelliet
- 0
- Massa (ca.)
- 4.867 × 10²⁴ kg
- Gemiddelde dichtheid
- 5.243 g/cm³
- Equatoriale zwaartekracht
- 8.87 m/s²
- Ontsnappingssnelheid
- 10.36 km/s
- Diameter (van gemiddelde straal)
- 12.103,6 km
- Baanexcentriciteit (ca.)
- 0.0068
- Glooiingshoek (ca.)
- 3.39 °
- Rotatierichting
- Retrograde
Een siderische dag gebruikt verre sterren als referentie; een zonnedag meet de terugkeer van de Zon naar dezelfde meridiaan.
Gegevens en rekennotities
Stralen zijn gemiddelde waarden; baangegevens beschrijven de schaal en beweging van elke wereld.
De ashelling is de hoek tussen de rotatieas en de normaal op het eigen baanvlak (0–180°); de baanhelling is de hoek tussen het baanvlak en het eclipticaal vlak. Ashellingen zijn vaste educatieve benaderingen van NASA/NSSDC en worden niet bijgewerkt met de simulatiedatum. Venus en Pluto gebruiken gepubliceerde waarden in plaats van de oriëntatieparameters van de scène. NASA/NSSDC-feitenbladen planeten
03 / Verder lezen
Van dichterbij bekeken
Atmosfeer en oppervlak6
De atmosfeer van Venus bestaat voornamelijk uit koolstofdioxide; een intens broeikaseffect maakt het oppervlak extreem heet.
De oppervlaktedruk op Venus is meer dan 90 keer zo hoog als op zeeniveau op Aarde.
Het dikke wolkendek van Venus bevat druppels zwavelzuur en verbergt het onderliggende terrein.
Venus en de Aarde hebben een vergelijkbare diameter, maar totaal verschillende oppervlakteomstandigheden.
Magellan gebruikte radar om door de wolken heen te kijken en bracht het grootste deel van het oppervlak van Venus in kaart.
Venus heeft geen bekende natuurlijke manen.
Tijd en baan14
De siderische rotatieperiode van Venus duurt langer dan haar omloop rond de Zon.
Venus roteert retrograde; door haar wolkendek zou de Zon in het westen lijken op te komen.
Bij de gemiddelde afstand doet het zonlicht er ongeveer 6.0 minuten over om Venus te bereiken.
Een jaar op Venus duurt ongeveer 0.62 aardse jaren.
Venus heeft een siderische rotatieperiode van ongeveer 5832.6 uur.
Volgens de baanparameters van deze site bevindt Venus zich in het perihelium op ongeveer 0.72 AU van de Zon.
Volgens de baanparameters van deze site bevindt Venus zich in het aphelium op ongeveer 0.73 AU van de Zon.
Een schatting op basis van een cirkelbaan op de gemiddelde afstand geeft Venus een snelheid van circa 35.0 km/s; de werkelijke snelheid varieert langs de baan.
De Zon bevindt zich in een brandpunt van een elliptische baan, niet in het geometrische middelpunt.
Langs een gegeven elliptische baan beweegt een hemellichaam dichter bij de Zon over het algemeen sneller.
Een excentriciteit van nul is een cirkel; naarmate deze dichter bij één komt, wordt de ellips langgerekter.
Een siderische dag gebruikt verre sterren als referentie; een zonnedag meet de terugkeer van de Zon naar dezelfde meridiaan.
Een glooiingshoek vereist een referentievlak; planeetbanen gebruiken vaak het baanvlak van de Aarde.
Het zonnestelsel is geen statische platte schijf: planeten bewegen boven en onder het referentievlak.
Schaal en waarneming10
De ochtendster en avondster zijn beide Venus, te zien vóór zonsopkomst of na zonsondergang.
Venus vertoont schijngestalten die door een telescoop lijken op maanfasen.
Venus heeft een gemiddelde diameter van ongeveer 12,103.6 km, tweemaal de gemiddelde straal.
Uitgaande van een bolvorm heeft Venus een equatoriale omtrek van ongeveer 38,025 km.
Venus heeft een gemiddelde straal van ongeveer 0.95 maal die van de Aarde.
Op basis van de gemiddelde straal heeft Venus een volume van ongeveer 0.857 maal dat van de Aarde.
De ashelling bepaalt hoe zonlicht verschillende breedtegraden bereikt en is de belangrijkste oorzaak van seizoenen.
Het zichtbare licht van planeten dat we met het blote oog zien, is voornamelijk weerkaatst zonlicht.
Massa en straal bepalen samen de oppervlaktezwaartekracht; een groter hemellichaam heeft niet per se meer zwaartekracht.
Een telescoop toont een hemellichaam zoals het was toen het licht vertrok; een grotere afstand betekent een langere reistijd van het licht.
04 / Bronnen
Betrouwbare bronnen
NASA Science — VenusJPL — BaangegevensBeeldcredits
Afbeeldingen herprojecteren en belichten bestaande texturen; het zijn geen live waarnemingen.
Textuurbron:Solar System Scope · Licentie · Gerenderd door ORBIT
