KOMEETPROFIEL C/1995 O1 / HALE–BOPP
Komeet Hale-Bopp
Een schitterende verschijning op een duizenden jaren durende reis
De grote komeet van 1997 had een enorme kern en bleef lange tijd zichtbaar met het blote oog. Zijn steil hellende baan reikt tot ver in het buitenste zonnestelsel.
- Model omlooptijd
- 2.362,7 jaar
- Glooiingshoek
- 89.3°
- Model-perihelium
- 0.89 AU
01 / Overzicht
Maak kennis met Komeet Hale-Bopp
Hale-Bopp werd in 1997 een opvallend schouwspel aan de hemel en toonde zowel een stof- als een ionenstaart. Hij was al ver van de Zon vandaan actief en heeft een uitzonderlijk grote kern. Voor een langperiodieke komeet als deze beïnvloeden zwaartekrachtstoringen de tijd van terugkeer; het optellen van een vaste periode bij de vorige verschijning levert geen nauwkeurige voorspelling op.
02 / Belangrijke gegevens
Kernparameters
- Model omlooptijd
- 2.362,7 jaar
- Glooiingshoek
- 89.3°
- Model-perihelium
- 0.89 AU
- Model-aphelium
- 353.12 AU
- Epoche van baanelementen
- JD(TDB) 2459837.5
Gegevens en rekennotities
Posities worden berekend op basis van de gedeelde datum en baanparameters van JPL op een referentie-epoche. Vaste tweelichamenbanen laten planeetstoringen en uitgassing buiten beschouwing; afwijkingen nemen toe naarmate men verder van de epoche raakt. Dit is geen nauwkeurige voorspelling van terugkeer. Halley en 67P gebruiken openbare waargenomen vormmodellen; Encke en Hale-Bopp gebruiken onafhankelijke benaderingen begrensd door waargenomen afmetingen. Kernoppervlakken, rotatie en staarten blijven illustratief.
03 / Verder lezen
Van dichterbij bekeken
Ontdekking en verkenning10
Alan Hale en Thomas Bopp ontdekten Hale-Bopp onafhankelijk van elkaar in 1995.
De officiële aanduiding van Hale-Bopp is C/1995 O1.
Hale-Bopp passeerde zijn perihelium in 1997 en werd een beroemde heldere komeet.
Hale-Bopp vertoonde al duidelijke activiteit toen hij nog ver van de Zon verwijderd was.
Hale-Bopp is een langperiodieke komeet waarvan een omloop duizenden jaren vergt.
De kern van Hale-Bopp wordt geschat op tientallen kilometers breed, veel groter dan veel bekende kometen.
Hale-Bopp vertoonde tegelijkertijd een heldere stofstaart en een rechtere ionenstaart.
De sterk hellende baan van Hale-Bopp voert hem ver buiten het belangrijkste baanvlak van de planeten.
Het aphelium van Hale-Bopp ligt ver voorbij de baan van Neptunus.
Het simpelweg optellen van een vaste periode bij 1997 volstaat niet om de volgende terugkeer van Hale-Bopp nauwkeurig te voorspellen.
Coma en staarten11
De kern is het vaste lichaam van een komeet, hoofdzakelijk bestaande uit een mengsel van ijs, stof en gesteente.
Dicht bij de Zon kan komeetijs direct sublimeren tot gas en stof met zich meevoeren.
De diffuse wolk van gas en stof rond de kern wordt de coma genoemd.
De ionenstaart wordt beïnvloed door de zonnewind en wijst ruwweg van de Zon vandaan.
Deeltjes in de stofstaart volgen hun eigen banen, waardoor vaak een gekromde staart ontstaat.
De staart van een komeet kan naar voren wijzen als hij van de Zon weg beweegt; het is geen uitlaatspoor dat achter de beweging aan sleept.
Een coma kan vele malen groter zijn dan de kern; de heldere wolk op een foto is niet de omvang van het vaste lichaam.
Meteorenzwermen kunnen optreden wanneer de Aarde door het puinspoor trekt dat een komeet heeft achtergelaten.
Een meteoor is een lichtverschijnsel dat ontstaat wanneer een klein deeltje de atmosfeer binnendringt, geen vallende ster.
De meeste terugkerende kometen vereisen nog steeds een telescoop om te kunnen worden waargenomen.
De helderheid van een komeet hangt af van haar activiteit, niet enkel van de afstand tot de Aarde.
Baan en evolutie9
Kortperiodieke kometen hebben over het algemeen een omlooptijd van minder dan 200 jaar.
Veel banen van langperiodieke kometen wijzen op een oorsprong in de verre Oortwolk.
Kometen bewaren oermateriaal uit het vroege zonnestelsel en helpen ons planeetvorming te bestuderen.
Kometen bewegen over het algemeen sneller in het perihelium en langzamer in het aphelium.
De zwaartekracht van planeten, met name van Jupiter, kan komeetbanen veranderen en soms hun kernen uiteenrijten.
Gasfonteinen van kometen oefenen kleine reactiekrachten uit waarmee nauwkeurige voorspellingen rekening moeten houden.
Baanparameters gelden voor een specifieke epoche; verwaarloosde storingen kunnen zich in de loop van de tijd opstapelen.
De letter P in een kometennaam staat voor periodiek; C wordt veelal gebruikt voor kometen die niet kortperiodiek zijn.
Donker stof bedekt vaak de kern van kometen; de aanwezigheid van ijs betekent niet dat hun oppervlak sneeuwwit is.
04 / Bronnen
Betrouwbare bronnen
NASA Science — Komeet Hale-BoppJPL — BaangegevensBeeldcredits
Kernvormen gebruiken openbare waargenomen modellen, of onafhankelijke benaderingen begrensd door waargenomen afmetingen wanneer een volledig globaal model ontbreekt. Er zijn geen globale albedokaarten van komeetkernen beschikbaar, dus materialen, coma en staarten zijn illustratief en geen actuele waarnemingen.
Textuurbron：NASA Science observed nucleus size; no public global nucleus model; ORBIT shape approximation · Licentie · Gerenderd door ORBIT
Deel dit profiel
Behoud bronvermelding en licentie-informatie bij hergebruik van afbeeldingen. Beeldcredits