Halley Kuyruklu Yıldızı

Halley Kuyruklu Yıldızı, periyodik olarak geri döndüğü doğrulanan ilk kuyruklu yıldızdır.

Edmond Halley geçmişteki gözlemleri karşılaştırarak bunların aynı kuyruklu yıldıza ait olduğunu çıkarsamıştır.

Halley Kuyruklu Yıldızı günberisinden en son 1986 yılında geçmiştir.

Halley Kuyruklu Yıldızı'nın 2061 yılında tekrar günberisi yakınına dönmesi beklenmektedir.

Halley Kuyruklu Yıldızı çoğu gezegenin aksine ters yönde (retrograd) yörüngede dolanır.

Giotto uzay aracı 1986 yılında Halley'in çekirdeğini yakından fotoğrafladı.

Halley'in çekirdeği düzensiz bir şekle sahiptir ve yüzeyi çok koyudur; parlak bir buz küresi değildir.

Eta Aquariid meteor yağmuru, Halley Kuyruklu Yıldızı'nın bıraktığı döküntülerden kaynaklanır.

Orionid meteor yağmuru da Halley'in döküntü akıntısından kaynaklanır.

Halley'in bir yörünge turu yaklaşık 76 yıl sürer; periyodu gezegenlerin kütleçekiminden etkilenir.

Çekirdek, bir kuyruklu yıldızın katı gövdesidir ve esas olarak buz, toz ve kaya karışımından oluşur.

Güneş'in yakınında, kuyruklu yıldız buzu doğrudan gaza süblimleşebilir ve beraberinde tozu da sürükleyebilir.

Çekirdeğin etrafındaki dağınık gaz ve toz örtüsüne koma denir.

Güneş rüzgârı iyon kuyruğunu etkileyerek kabaca Güneş'in aksi yönüne doğru yönlendirir.

Toz kuyruğundaki parçacıklar kendi yörüngelerini izler, bu da genellikle kavisli bir kuyruk oluşturur.

Bir kuyruklu yıldızın kuyruğu Güneş'ten uzaklaşırken öne doğru da yönelebilir; hareket yönünün arkasında sürüklenen bir egzoz dumanı değildir.

Bir kuyruklu yıldızın koması çekirdeğinden katbekat büyük olabilir; fotoğraftaki parlak bulut katı cismin boyutuyla aynı değildir.

Dünya bir kuyruklu yıldızın bıraktığı enkaz akıntısından geçtiğinde meteor yağmurları meydana gelebilir.

Meteor, küçük bir parçacığın atmosfere girmesiyle oluşan ışık olayıdır, kayan bir yıldız değildir.

Geri dönen kuyruklu yıldızların çoğu yine de gözlem için bir teleskop gerektirir.

Bir kuyruklu yıldızın parlaklığı, sadece Dünya'ya olan uzaklığına değil, aktivite seviyesine de bağlıdır.

Kısa periyotlu kuyruklu yıldızların yörünge periyotları genellikle 200 yıldan kısadır.

Birçok uzun periyotlu kuyruklu yıldız yörüngesi, uzak Oort Bulutu kökenine işaret eder.

Kuyruklu yıldızlar erken Güneş Sistemi maddelerini korur ve gezegen oluşumunu incelememize yardımcı olur.

Kuyruklu yıldızlar genellikle günberide daha hızlı, günötede ise daha yavaş hareket eder.

Gezegenlerin kütleçekimi, özellikle de Jüpiter'inki, kuyruklu yıldız yörüngelerini değiştirebilir ve bazen çekirdeklerini parçalayabilir.

Kuyruklu yıldızların gaz püskürmeleri küçük tepki kuvvetleri uygular; kesin tahminlerin bu etkiyi hesaba katması gerekir.

Yörünge elemanları bir referans zamanına (epoğa) karşılık gelir; ihmal edilen pertürbasyonlar zamanla birikebilir.

Bir kuyruklu yıldız adlandırmasındaki P harfi periyodik olduğunu gösterir; C ise genellikle kısa periyotlu olmayan kuyruklu yıldızlar için kullanılır.

Koyu renkli toz genellikle kuyruklu yıldız çekirdeklerini kaplar; buz içermeleri yüzeylerinin kar beyazı olduğu anlamına gelmez.