Encke Kuyruklu Yıldızı

Encke Kuyruklu Yıldızı'nın Güneş etrafındaki bir tam turu yalnızca yaklaşık 3,3 yıl sürer.

Encke Kuyruklu Yıldızı adını periyodik yörüngesini hesaplayan Johann Encke'den almıştır.

Encke Kuyruklu Yıldızı ilk kez 1786 yılında Pierre Méchain tarafından gözlemlendi.

Encke farklı yıllardaki gözlemleri birbiriyle ilişkilendirerek bunların aynı gök cismini tanımladığını doğruladı.

Encke'nin resmî numarası 2P'dir ve periyodik kuyruklu yıldız numarası alan en eski üyelerdendir.

Encke'nin çekirdeği yaklaşık 4,8 km çapındadır ve büyük bir gezegenden çok daha küçüktür.

Encke Kuyruklu Yıldızı, Taurid meteoroid kompleksiyle ilişkilidir.

Encke'nin günberisi Merkür'ün yörüngesi içinde kalır; en uzak ucu ise Mars'ın ötesine uzanır.

Encke'nin oldukça dışmerkezli yörüngesi, Güneş'e olan mesafesinde büyük değişimlere yol açar.

Sık gerçekleşen dönüşler, Encke'yi tekrar tekrar güneş ısınmasına ve kütle kaybına maruz bırakır.

Çekirdek, bir kuyruklu yıldızın katı gövdesidir ve esas olarak buz, toz ve kaya karışımından oluşur.

Güneş'in yakınında, kuyruklu yıldız buzu doğrudan gaza süblimleşebilir ve beraberinde tozu da sürükleyebilir.

Çekirdeğin etrafındaki dağınık gaz ve toz örtüsüne koma denir.

Güneş rüzgârı iyon kuyruğunu etkileyerek kabaca Güneş'in aksi yönüne doğru yönlendirir.

Toz kuyruğundaki parçacıklar kendi yörüngelerini izler, bu da genellikle kavisli bir kuyruk oluşturur.

Bir kuyruklu yıldızın kuyruğu Güneş'ten uzaklaşırken öne doğru da yönelebilir; hareket yönünün arkasında sürüklenen bir egzoz dumanı değildir.

Bir kuyruklu yıldızın koması çekirdeğinden katbekat büyük olabilir; fotoğraftaki parlak bulut katı cismin boyutuyla aynı değildir.

Dünya bir kuyruklu yıldızın bıraktığı enkaz akıntısından geçtiğinde meteor yağmurları meydana gelebilir.

Meteor, küçük bir parçacığın atmosfere girmesiyle oluşan ışık olayıdır, kayan bir yıldız değildir.

Geri dönen kuyruklu yıldızların çoğu yine de gözlem için bir teleskop gerektirir.

Bir kuyruklu yıldızın parlaklığı, sadece Dünya'ya olan uzaklığına değil, aktivite seviyesine de bağlıdır.

Kısa periyotlu kuyruklu yıldızların yörünge periyotları genellikle 200 yıldan kısadır.

Birçok uzun periyotlu kuyruklu yıldız yörüngesi, uzak Oort Bulutu kökenine işaret eder.

Kuyruklu yıldızlar erken Güneş Sistemi maddelerini korur ve gezegen oluşumunu incelememize yardımcı olur.

Kuyruklu yıldızlar genellikle günberide daha hızlı, günötede ise daha yavaş hareket eder.

Gezegenlerin kütleçekimi, özellikle de Jüpiter'inki, kuyruklu yıldız yörüngelerini değiştirebilir ve bazen çekirdeklerini parçalayabilir.

Kuyruklu yıldızların gaz püskürmeleri küçük tepki kuvvetleri uygular; kesin tahminlerin bu etkiyi hesaba katması gerekir.

Yörünge elemanları bir referans zamanına (epoğa) karşılık gelir; ihmal edilen pertürbasyonlar zamanla birikebilir.

Bir kuyruklu yıldız adlandırmasındaki P harfi periyodik olduğunu gösterir; C ise genellikle kısa periyotlu olmayan kuyruklu yıldızlar için kullanılır.

Koyu renkli toz genellikle kuyruklu yıldız çekirdeklerini kaplar; buz içermeleri yüzeylerinin kar beyazı olduğu anlamına gelmez.