Gök cisimleri ansiklopedisi Celestial Bodies
Gök cisimleri
Güneş'ten kuyrukluyıldızlara kadar her gök cisminin kendine ait bir profili vardır.
Güneş, sekiz gezegen ve Plüton, temsilci uydular ile tanınmış asteroitler ve kuyrukluyıldızlar: Her profil temel parametreler, ileri okumalar ve güvenilir kaynaklar içerir.
01 / Sun, planets and Pluto
Güneş, gezegenler ve Plüton
Bir yıldız, sekiz gezegen ve 2006'dan beri cüce gezegen olarak sınıflandırılan Plüton; Güneş'e olan mesafelerine göre sıralanmıştır.
Güneş SUN
G tipi anakol yıldızı
Güneş, Güneş Sistemi kütlesinin yaklaşık %99,86'sını barındıran G tipi bir anakol yıldızıdır. Çekirdeğindeki nükleer füzyon ışık ve ısı sağlarken kütleçekimi gezegenleri yörüngede tutar.
Merkür MERCURY
Karasal gezegen
Güneş'e en yakın ve en küçük gezegen. Kayalık yüzeyi çarpma kraterleriyle kaplıdır ve ince ekzosferi ısıyı neredeyse hiç tutamaz; bu da aşırı gece-gündüz sıcaklık farklarına yol açar.
Venüs VENUS
Karasal gezegen
Boyut olarak Dünya'ya benzer, ancak kalın bir karbondioksit atmosferiyle sarılıdır. Yoğun sera etkisi onu yüzeyi en sıcak gezegen yapar.
Dünya EARTH
Karasal gezegen
Mavi evimiz ve yaşam barındırdığı bilinen tek gök cismi. Sıvı okyanuslar, koruyucu bir atmosfer ve manyetik alan, yaşama uygun bir ortam oluşturmaya yardımcı olur.
Mars
Karasal gezegen
Demir oksitler yüzeye kırmızı rengini verir. Devasa volkanlar, kanyonlar ve kutup buzulları bu gezegeni belirlerken, antik nehir yatakları daha sulak bir geçmişi belgeler.
Jüpiter JUPITER
Gaz devi
Çoğunlukla hidrojen ve helyumdan oluşan en büyük gezegen. Bulut kuşakları arasında devasa fırtınalar döner ve güçlü bir manyetik alan zengin uydu sistemini kuşatır.
Satürn SATURN
Gaz devi
Parlak halkaları sayısız buz ve kaya parçacığı içerir. Satürn, Titan da dahil olmak üzere geniş bir uydu ailesine sahip, düşük yoğunluklu bir gaz devidir.
Uranüs URANUS
Buz devi
Metan kırmızı ışığı emerek atmosferine mavi-yeşil bir görünüm kazandırır. Aşırı eksen eğikliği, Güneş etrafında neredeyse yan yatmış şekilde dönmesine neden olur.
Neptün NEPTUNE
Buz devi
Sekiz gezegenin en uzakta olanı. Soğuk atmosferi güçlü fırtınalarla doludur. Alışıldık koyu mavi görüntüler renkleri güçlendirilmiş görüntülerdir; doğal rengi daha soluktur.
Plüton PLUTO
Cüce gezegen
Belirgin şekilde eğik ve eliptik bir yörüngede dönen buzlu bir Kuiper Kuşağı dünyası. 2006'da cüce gezegen olarak sınıflandırıldı; en büyük uydusu Charon'dur.
02 / Moons
Uydular
Doğal uydular gezegenlerin etrafında dolanır. Buradaki uydular, gezegenlerine göre gruplandırılmış temsilci uydulardır; eksiksiz bir liste değildir, çünkü yeni küçük uydular keşfedilmeye devam etmektedir.
Mars uyduları
Phobos
Mars'a yakın bir yörüngede döner ve bir turunu sekiz saatten kısa sürede tamamlar. Yavaşça içeriye doğru spiral çizmektedir; uzak gelecekte parçalanıp bir halka oluşturabilir veya Mars'a çarpabilir.
Deimos
Phobos'un dış tarafında döner ve bir turunu yaklaşık 30 saatte tamamlar. Yüzeyindeki gevşek malzeme ona Phobos'a göre daha pürüzsüz bir görünüm kazandırır.
Jüpiter uyduları
Io
Güneş Sistemi'nin volkanik açıdan en aktif gök cismidir. Jüpiter'den ve diğer uydulardan gelen kütleçekimsel çekimler gelgit ısınması yaratarak içinin sıcak kalmasını sağlar.
Europa
Buz kabuğunun altında muhtemelen küresel bir sıvı okyanus yer alır. Yaşanabilir ortamları araştırmak için kilit bir hedeftir, ancak henüz hiçbir yaşam bulunamamıştır.
Ganymede
Çapı Merkür'den daha büyüktür ancak kütlesi daha azdır. Kendi manyetik alanını üretir; bu, uydular arasında sıra dışı bir özelliktir.
Callisto
Dört Galilei uydusunun Jüpiter'e en uzak olanıdır. Yoğun kraterler uzun bir tarihi korur ve içinde bir okyanus bulunabilir.
Satürn uyduları
Titan
Güneş Sistemi'nin en büyük ikinci uydusu, azotça zengin kalın bir atmosfere sahiptir. Sıvı metan ve etan yüzeyde nehirler, göller ve denizler oluşturur.
Enceladus
Buz kabuğunun altında küresel bir okyanus bulunur. Güney kutup çatlaklarından fışkıran su buharı ve buz tanecikleri, iç yapısına dair ipuçları verir ve Satürn'ün E halkasını besler.
Mimas
Yüzeyinin belirgin bir kısmını kaplayan dev bir kratere sahip küçük bir uydu. Antik bir çarpma ona çarpıcı bir görünüm kazandırmıştır.
Iapetus
Yarımkürelerinin parlaklığı büyük farklılık gösterir ve ekvatoru yakınında sıra dışı bir dağ sırtı uzanır. Buzun, tozun ve güneş ışığının bir yüzeyi nasıl yeniden şekillendirebileceğini gösterir.
Uranüs uyduları
Miranda
Beş büyük uydunun en küçüğü ve en içte olanıdır. Uçurumlar, oluklar ve farklı yaşlardaki araziler karmaşık bir jeolojik tarihi kaydeder.
Ariel
Yüzeyini kesişen kanyonlar ve oluklar kaplar. Nispeten az sayıda dev krater bulunması, arazinin bir kısmının sonradan yenilendiğini gösterir.
Umbriel
Yoğun kraterli yüzeyi ve ekvatorunun yakınındaki belirgin parlak halka şeklindeki yapısıyla, beş büyük uydu arasında en karanlık olanıdır.
Titania
Buz ve kayadan oluşan bir dünya. Devasa faylar ve kanyonlar, iç evrimin bir zamanlar dış kabuğu gerdiğini gösterir.
Oberon
Uranüs'ün en büyük ikinci uydusu, antik ve yoğun kraterli bir yüzeye sahiptir. Bazı kraterlerin tabanı koyu renkli malzeme ile kaplıdır.
Neptün uyduları
Triton
Neptün'ün dönüş yönünün tersine döner ve yakalanmış bir Kuiper Kuşağı cismi olabilir. Voyager 2, buzlu yüzeyinde püskürmeler keşfetti.
Nereid
Yüksek dışmerkezliğe sahip yörüngesi, Neptün'e olan mesafesinde büyük değişimlere yol açar; bu durum neredeyse dairesel yörüngeli düzenli uydulardan oldukça farklıdır.
03 / Asteroids
Asteroitler
Güneş etrafında dolanan küçük kayalık gök cisimleri: Ana kuşaktaki birkaç büyük asteroit ve uzay araçlarının yakından ziyaret ettiği Dünya'ya yakın asteroitler. Ceres, ana kuşaktaki tek cüce gezegendir.
Ceres
Cüce gezegen
Asteroit kuşağındaki en büyük gök cismi ve iç Güneş Sistemi'ndeki tek cüce gezegen olan Ceres, kaya ve buzla şekillenmiş bir dünyadır.
Pallas
Ana kuşak asteroiti
Yüksek eğimli yörüngesi ve yoğun kraterli yüzeyiyle öne çıkan büyük bir ana kuşak asteroiti.
Juno
Ana kuşak asteroiti
3 numarayla kayıtlı Juno, Güneş etrafında belirgin biçimde basık bir elips çizen kayalık bir ana kuşak asteroitidir.
Vesta
Ana kuşak asteroiti
Erken dönem farklılaşması ve volkanizmanın kanıtlarını barındıran büyük bir ana kuşak cismi olan Vesta, Dawn görevinin yörünge hedefiydi.
Psyche
Ana kuşak asteroiti
Erken dönem gök cisimlerinin iç evrimine dair ipuçları barındırabilecek, metal zengini bir ana kuşak asteroiti.
Eros
Dünya'ya yakın asteroit
Uzunlamasına şekle sahip bir Dünya'ya yakın asteroit olan Eros, bir uzay aracının etrafında yörüngeye girdiği ve yüzeyine indiği ilk asteroitti.
Itokawa
Dünya'ya yakın asteroit
Tozları Hayabusa tarafından Dünya'ya getirilen, moloz yığını yapısında küçük bir Dünya'ya yakın asteroit.
Bennu
Dünya'ya yakın asteroit
OSIRIS-REx tarafından örneklenen, karbon zengini, fırıldak biçimli bir Dünya'ya yakın asteroit.
Ryugu
Dünya'ya yakın asteroit
Hayabusa2 tarafından ziyaret edilen, ekvatoral bir sırta ve moloz yığını yapısına sahip karbon zengini bir Dünya'ya yakın asteroit.
04 / Comets
Kuyruklu yıldızlar
Buz ve tozdan oluşan küçük gök cisimleri. Güneş'e yaklaştıklarında ısınan çekirdek gaz ve toz salarak saç ve kuyrukları oluşturur.
Halley Kuyruklu Yıldızı 1P / HALLEY
Yaklaşık her 76 yılda bir geri dönen ünlü periyodik kuyruklu yıldız. Güneş etrafında ters yönde (retrograd) döner; yörüngesi Venüs yörüngesinin içinden Neptün'ün ötesine kadar uzanır.
Encke Kuyruklu Yıldızı 2P / ENCKE
Güneş etrafındaki turunu yaklaşık 3,3 yılda tamamlayan ve çekirdek çapı yaklaşık 4,8 km olan kısa periyodlu bir kuyruklu yıldız. Geri dönüş süresi Halley Kuyruklu Yıldızı'ndan çok daha sıktır.
67P Kuyruklu Yıldızı 67P / CHURYUMOV–GERASIMENKO
Churyumov–Gerasimenko, Rosetta görevinin hedefiydi. Jüpiter ailesine ait bu kuyruklu yıldızın yörüngesi, Jüpiter'in kütleçekimi tarafından belirgin biçimde değiştirilmiştir.
Hale–Bopp Kuyruklu Yıldızı C/1995 O1 / HALE–BOPP
1997'nin büyük kuyruklu yıldızı, devasa bir çekirdeğe sahipti ve uzun süre çıplak gözle görülebildi. Dik bir eğikliğe sahip yörüngesi uzak dış Güneş Sistemi'ne kadar uzanır.